In gesprek met een penningmeester
|
|
|
|
|
dinsdag 13 april 2010
|
 Ted van Luijk (56), geboren Heulenaar, gehuwd, drie schatten van kinderen, van beroep groentekweker (aubergines), komt uit een gezin met 10 kinderen, woont in Wateringen, kerkt nog vaak in de Heul, maar is de beoogd nieuwe penningmeester van de St. Josephparochie in Wateringen. Ted is geen onbekende in het parochiewerk van de St. Josephparochie, ruim 15 jaar maakt hij deel uit van de stuurgroep Gemeenschapsvorming.
Ruim 15 jaar geleden werd hij door een vriend en collega-teler gevraagd om ‘even te helpen’ bij een fancy fair. Zijn hulp en inzet zijn niet onopgemerkt gebleven want daags erna stond pastoor Winfried Kuipers op de stoep. En zo is Ted in de stuurgroep Gemeenschapsvorming beland, wat hij overigens nog steeds doet.
Waarom dan nu penningmeester?, vroeg ik hem. “Een nieuwe uitdaging”, is het eerste wat Ted zegt, maar ik proef dat er meer achter zit. “Mijn zoon maakt nu deel uit van het bedrijf, ik kan zo een stapje terug doen en meer tijd voor vrijwilligerswerk besteden. Het vrijwilligerswerk blijft toch boeien.” Na het overlijden in augustus 2008 van Herman Walstra (de vorige penningmeester red.) heeft de parochie al die tijd zonder penningmeester gezeten. Nu de federatie Westland er aan zit te komen moet elke parochie haar zaakjes op orde hebben. En juist in het Westland ziet Ted de uitdaging. “Een groot pluspunt is dat het een federatie wordt, ieder behoudt zo de eigen identiteit, dat maakt ons allen sterker. En het gaat zeker een succes worden”, voegt Ted er nog aan toe.
Met zijn eerste werkzaamheden als nieuwe penningmeester viel hij direct met z’n neus in de boter: de bijeenkomst van alle penningmeester van het Westland. Wat hem gelijk opviel is de gedegenheid waarmee het proces van federatievorming uitgewerkt wordt, in ieder geval geen half werk. Vanuit de penningmeesters is er nu een commissie samengesteld die met een voorstel zal komen hoe we financiële zaken gaan regelen en uitwerken. Denk daarbij aan kostentoedeling, bijdragen, zaken rond afdrachten, maar ook uniforme administratie etc.
De ontwikkelingen in de kerk raken veel mensen, vooral ouderen. Dat weerhoudt Ted er niet van om voor de kerk actief te zijn, hoewel niet iedereen zo denkt. Het kerkbezoek baart hem wel zorgen, maar hoe krijg je dat nu verandert? Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst, maar in de kerk zitten weinig jongeren. “Als ik al jongeren / kinderen in de kerk zie zitten dan denk ik: wat doen die nog hier? De kerk van nu moet zich meer verplaatsen in jongeren. Zo kunnen we de jongeren er meer bij betrekken, ook bij het vrijwilligerswerk. Doe dat vooral per parochie, dan voelen ze zich thuis en betrokken bij hun kerk.”
|
